Патрабаванні бяспекі Крамля азначаюць неабароненасць для нас астатніх
Апошнія расійскія ўльтыматумы ясна паказваюць нарастаючую паранойю ў крамлёўскіх калідорах і адкрываюць шлях для росту напружанасці.
Міністэрства замежных спраў Расіі апублікавала 17 снежня два дакументы з падманнымі назвамі: «Дагавор аб гарантыях бяспекі» і «Пагадненне аб мерах па забеспячэнні бяспекі Расійскай Федэрацыі». Гэтыя дакументы былі прадстаўлены як ультыматумы і як такія атрымалі шырокае асвятленне ў пракрамлёўскіх СМІ. У іх убудаваны зманлівыя і шкодныя наратывы, якія не маюць на мэце паменшыць напружанасць, якую стварае сам Крэмль. Прапануецца: аліўкавая галінка, якая расце са ствала стрэльбы.
І зноў Крэмль прапанаваў нам мешанку сваіх самых любімых дэзынфармацыйных наратываў, на гэты раз для дасягнення некалькіх палітычных мэт. Наратывы, якія стаяць за ўльтыматумамі, уключаюць наступнае: Расія з’яўляецца раўнапраўнай звышдзяржавай для Злучаных Штатаў; Расія – гэта крэпасць, акружаная варожымі сіламі, а менавіта НАТА; мінулыя раўнды пашырэння НАТА былі здрадай старым абяцанням; і Украіна ўяўляе пагрозу для Расіі разам з заходнімі вучэннямі ў Балтыйскім і Чорным морах.
Ёсць мноства прыкладаў такіх дэзынфармацыйных наратываў, абвергнутых у нашай свабодна даступнай базе даных:
Дэзынфармацыйныя наратывы ў расійскіх ультыматумах дэкларуюць імперскую думку, якой Крэмль прытрымліваецца адносна свайго блізкага замежжа. Наратывы сведчаць аб тым, што краіны, якія мяжуюць з Расіяй, у тым ліку некалькі дзяржаў-членаў Еўрасаюза і членаў альянсу, не з’яўляюцца суверэннымі дзяржавамі ў вачах Крамля і не могуць самастойна вырашаць свой лёс без умяшання Крамля. Такім чынам, нядзіўна, што на гэтыя ўльтыматумы была менш чым узнёслая рэакцыя ад заходніх лідараў.
Крэмль спрабуе адлюстраваць Расію як аліўкавую галінку для зніжэння напружанасці ва ўмовах крызісу, які ён стварыў, з ультыматумам, запакаваным у псеўдадыпламатычную форму, якую не могуць прыняць іншыя бакі. Але часткай разлікаў Крамля можа быць і непазбежная адмова адрасатаў ультыматуму.
Пракрамлёўскія СМІ, хутчэй за ўсё, будуць паказваць адзінае непрыманне Захадам падману Крамля як пасланне сваёй унутранай аўдыторыі, што заходнія краіны ў прынцыпе не хочуць выйсця з крызісу, і што яны зробяць усё, каб адцягнуць Украіну ад расійскай сферы ўплыву на арбіту НАТА, уключаючы тых, хто цяпер жыве на Данбасе з расійскімі пашпартамі. Гэта можа быць казус белі (нагода для вайны) – трыгер для таго, каб «прымусіць Расію дзейнічаць так, каб падстрахавацца» і захаваць «стабільнасць». Паступаюць трывожныя паведамленні ад пракрамлёўскіх каментатараў, у тым ліку апошнія, у якіх сцвярджаецца, што патэнцыйныя ваенныя дзеянні супраць Украіны будуць «хуткімі і бязбольнымі».
Крамлёўскія званы гучаць гучна, але відавочна не дзеля міру на Зямлі, як можна было б меркаваць у гэты час года.
