Կրեմլի անվտանգության պահանջները անվտանգության բացակայություն են նշանակում մեր բոլորի համար
Վերջին ռուսաստանյան վերջնագրերը կրեմլյան միջանցքներում աճող պարանոյան են ցուցադրում և ճանապարհ են հարթում դեպի լարվածության մեծացում:
Ռուսաստանի Արտաքին գործերի նախարարությունը դեկտեմբերի 17-ին «Անվտանգության երաշխիքների պայմանագիր» և «Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգությունն ապահովող միջոցների համաձայնագիր» խաբուսիկ անվանումներով երկու փաստաթուղթ հրապարակեց: Այդ փաստաթղթերը ներկայացվեցին որպես վերջնագրեր և որպես այդպիսիք` լայն լուսաբանում ստացան կրեմլամետ ԶԼՄ-ներում: Դրանք մոլորեցնող և վնասաբեր բնույթ ունեն, որոնք ուղղված չեն Կրեմլի ստեղծած լարվածության նվազեցմանը: Առաջարկն է՝ հրացանի փողից դուրս եկող ձիթենու ճյուղ:
Եվս մեկ անգամ Կրեմլը մեզ առաջարկում է իր ամենասիրելի ապատեղեկատվական հայտարարությունների շիլափլավը, այս անգամ՝ մի քանի քաղաքական նպատակների հասնելու համար: Վերջնագրի հիմքում ընկած հայտարարությունները ներառում են հետևյալը՝ Ռուսաստանը Միացյալ Նահանգներին հավասար գերտերություն է, Ռուսաստանը պաշարված ամրոց է՝ շրջապատված թշնամի ուժերով, ու հատկապես ՆԱՏՕ-ով, ՆԱՏՕ-ի ընդլայնման նախկին շրջափուլերը հին խոստումների դրժումն են, Ուկրաինան՝ Բալթիկ և Սև ծովերում Արևմուտքի զորավարժությունների հետ մեկտեղ, վտանգ է Ռուսաստանի համար:
Նման ապատեղեկատվական հայտարարություններիի օրինակներ շատ կան, որոնք քողազերծված են մեր ազատ հասանելիությամբ տվյալների շտեմարանում:
- Գերտերություն Ռուսաստանը,
- Ռուսաստանը որպես պաշարված ամրոց,
- ՆԱՏՕ-ի ընդլայնումը՝ որպես դավաճանություն,
- Ուկրաինան՝ որպես ագրեսոր:
Ռուսաստանի վերջնագրերում առկա ապատեղեկատվական հայտարարություններն արտացոլում են իր մոտակա արտերկրի վերաբերյալ Կրեմլի ունեցած կայսերական տեսակետը: Այդ հայտարարությունները ենթադրում են, որ Ռուսաստանին սահմանակից երկրները՝ ներառյալ մի քանի ԵՄ անդամ պետություններ և դաշինքի անդամներ, Կրեմլի կարծիքով, ինքնիշխան պետություններ չեն և իրենց ճակատագիրը չեն կարող որոշել՝ առանց Կրեմլի միջամտության: Այդ իսկ պատճառով, զարմանալի չէ, որ վերջնագրերն արևմտյան առաջնորդների կողմից արժանացան ոչ այնքան հիացական արձագանքի:
Կրեմլը փորձում է Ռուսաստանը ներկայացնել որպես իր իսկ ստեղծած ճգնաժամի պայմաններում լարվածությունը թուլացնելու համար ձիթենու ճյուղ մեկնողի՝ կեղծ դիվանագիտական տեսքով ձևակերպած վերջնագրով հանդերձ, որը չի կարող ընդունվել ոչ մի այլ կողմից: Բայց վերջնագրի հասցեատերերի կողմից անխուսափելի մերժումը կարող է Կրեմլի հաշվարկների մաս լինել:
Կրեմլամետ ԶԼՄ-ները, ամենայն հավանականությամբ, Կրեմլի խաբեության միասնական մերժումը Արևմուտքի կողմից իրենց ներքին լսարանին կներկայացնեն այնպես, որ արևմտյան երկրները սկզբունքորեն չեն ուզում դուրս գալ ճգնաժամից, և նրանք ամեն ինչ կանեն, որպեսզի Ուկրաինան Ռուսաստանի ազդեցության գոտուց դուրս բերելով մտցնեն ՆԱՏՕ-ի ուղեծիր՝ ներառյալ Դոնբասի բնակիչներին, ովքեր ներկայումս ռուսական անձնագրեր ունեն: Դա կարող է casus belli հանդիսանալ՝ խթան, որպեսզի ստիպի «Ռուսաստանին գործել իրեն պաշտպանելու» և «կայունությունը» պահպանելու համար: Կրեմլամետ մեկնաբանների կողմից ստացվում են տագնապալի ուղերձներ՝ ներառյալ վերջինները, որոնք ենթադրում են, որ Ուկրաինայի դեմ ռազմական գործողությունները կլինեն «արագ և անցավ»:
Կրեմլի զանգերը հնչում են բարձր, բայց հստակ՝ ոչ երկրի վրա խաղաղության համար, ինչպես կարելի է ենթադրել տարվա այս ժամանակահատվածում:
