ZASÅONA dezinformacji, cz. 6: Niuanse
W jaki sposób ZASŁONA dezinformacji przesłania demokrację: siedem tanich sztuczek
W cyklu artykułów EUvsDisinfo demaskuje kilka tanich, retorycznych sztuczek dezinformacji oraz to, jak twórcy dezinformacji systematycznie utrudniają wymianę poglądów – podstawę demokracji – stosując arsenał narzędzi. Działania kremlowskich trolli sprawiają, że dyskurs publiczny grzęźnie w bagnie bezsensownej kontestacji. Szwedzka aktywistka ukuła termin Modus Trollerandi, aby opisać sposoby na zepsucie debaty publicznej za pomocą serii tanich sztuczek. Zespół EUvsDisinfo rozwinął tę koncepcję, aby pokazać, w jaki sposób ZASŁONA dezinformacji przesłania demokrację.
Z: Zaprzeczenie:
Poddanie w wątpliwość wszelkich dowodów na istnienie dezinformacji.
A: Aczemunizm:
Odsunięcie od siebie oskarżeń poprzez zmianę tematu: „a czemu nie zajmujecie się…”
S: Satyra:
Użycie sarkazmu, aby umniejszyć przeciwnika.
Ł: Łgarstwo:
Atak na oponentów za poglądy, których nigdy nie wyrazili.
O: Oskarżenia:
Stosowanie zarzutów tak samo prowokacyjnych, jak bezpodstawnych.
N: Niuanse:
Zalewanie oponenta szczegółami i technikaliami.
A: Atak:
Używanie ostrego języka, aby zniechęcić oponenta.
N jak niuanse:
Skutecznym sposobem na zniszczenie debaty jest ciągłe dodawanie szczegółów technicznych, elementów pobocznych wcześniejszych oświadczeń oraz staranne unikanie głównego tematu rozmowy. Określenie „zachowywać się jak lew morski” zostało użyte w komiksie z 2014 r., w którym lew morski prezentujący przesadnie dobre wychowanie wtrąca się w rozmowę, domagając się wyjaśnień na temat wcześniejszych twierdzeń. Celem tego narzędzia jest osiągnięcie pozycji kogoś, kto stale docieka prawdy.
Metodę tę prezentowano w związku z aktem piractwa powietrznego, którego dopuścił się prezydent Białorusi, Aleksander Łukaszenka. Prokremlowskie media porównały go z wypadkiem z 2013 r., w którym amerykańskie władze domagały się, aby samolot, na pokładzie którego podróżował prezydent Boliwii, Evo Morales, wylądował w Wiedniu. W tym przypadku nie było fałszywych alarmów bombowych, samolotu nie przechwyciły też myśliwce, jednak incydent wiedeński jest wciąż wykorzystywany jako porównanie, z całkowitym pominięciem bezprecedensowego działania Łukaszenki. Przykłady można znaleźć tutaj, tutaj oraz tutaj.
138 i więcej
Innym sposobem wykończenia oponenta w debacie jest zapchanie przestrzeni informacyjnej różnymi wersjami, sprzecznymi teoriami oraz fałszywymi szczegółami. Dla przykładu: uczelnia King’s College London zebrała aż 138 odrębnych i sprzecznych opisów otrucia Skripala. Podobną metodę stosuje się w odniesieniu do próby zabójstwa Nawalnego oraz zestrzelenia MH17: nowe kłamstwa, nowe próby odwrócenia uwagi… na skutek tego odbiorca męczy się i niechętnie angażuje się w rozmowę na te tematy.
W tym tkwi sendo metod stosowanych przez Kreml: im mniej rozmawia się na temat faktów dotyczących MH17, Skripalów i Nawalnego, tym lepiej dla Kremla. Ciągłe ataki i ciągłe negowanie ewidentnych dowodów ostatecznie zniechęci do krytykowania.
Kolejny artykuł: A jak atak
